Obserwuj nas

Każdy manekin jest naturalnej wielkości fantomem idealnej kobiecej sylwetki. Rzeźby ułożone są na boku, a ich uda służą do rozgniatania orzechów - wystarczy umieścić orzech w zagłębieniu prawego uda i pociągnąć do dołu lewą nogę manekina.

Zderzenie nagiego kobiecego ciała z przedmiotem, wyraźnie nacechowanym męską energią, skłania do refleksji na temat kobiecości w sferze publicznej.
Interaktywne rzeźby Jennifer Rubell to zestawienie dwóch antagonistycznych wizerunków kobiet: idealnej kobiety seksualnej i nadkobiety. Nagość perfekcyjnych kobiecych ciał, utrzymanych w stylistyce Barbie, zderzona jest z prozaiczną użytecznością i męską siłą. Za inspirację posłużyły artystce dostępne w sieci dziadki do orzechów w kształcie kobiet, a zwłaszcza dziadek będący podobizną Hillary Clinton.

Instalację „Lea I” Jennifer Rubell można było zobaczyć m.in. w muzeum Dallas Contemporary i na wystawie organizowanej przez Frieze Projects New York.

 

 

 

 

 

Komentarze są obecnie wyłączone