Artykuły

Pinku eiga to zaangażowane filmy erotyczne, o wielopłaszczyznowej fabule i specyficznym klimacie. Amerykańskie klasyczne porno jest przy japońskich różowych filmach jak przeterminowana świńska noga przy misternie przyrządzonym sushi.
Pinku eiga, tzw. "różowe filmy", to nurt japońskiej kinematografii określany początkowo jako filmy erodukcji (erodakushon eiga, ang. eroduction films) lub "filmy za trzy miliony jenów" (sanbyakuman eiga, ang. three-million-yen-films). Z uwagi na ich erotyczną naturę japoński organ cenzorski określał je mianem sejin eiga (filmy dla dorosłych). Termin pinku eiga wprowadził dziennikarz Minoru Murai w 1963 r., ale nazwa ta upowszechniła się dopiero w latach 80.